Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

The Strokes - Angles

The Strokes - Angles

7/10

Αναλογιζόμενος την indie μουσική των 00's, κατά πάσα πιθανότητα ο πρώτος δίσκος που θα σου έρθει στο μυαλό είναι το "Is This It" των Strokes. Όρισε κατά μεγάλο μέρος την πορεία του ήχου για τη δεκαετία, φέρνοντας ξανά στην επιφάνεια το garage rock των 60's. Ορόσημο. Στη συνέχεια, οι Νεοϋρκέζοι κυκλοφόρησαν το "Room on Fire", αποδεικνύοντας πως δεν ήταν μια φωτοβολίδα, αλλά ότι είχαν έρθει για να μείνουν. Ήταν και η μοναδική φορά την περασμένη δεκαετία που μια νέα μπάντα έφτασε τόσο κοντά στο να κατακτήσει τον κόσμο. Το "First Impressions of Earth" δεν ήταν όμως αυτό που περίμεναν οι περισσότεροι. Σαφής έμφαση σε 2-3 δυνατά singles, που θα λειτουργήσουν ως σωσίβια για τον υπόλοιπο δίσκο, ο οποίος αποτελούνταν από fillers. Έτσι, ακολούθησε ένα διάλειμμα διαρκείας, με τον Casablancas να κυκλοφορεί solo άλμπουμ και να εντάσσεται στο αμερικάνικο star system...

Φτάνουμε έτσι στο 2011 και στο "Angles". Τέταρτος δίσκος για τη συμμορία των Casablancas και Valensi, και σίγουρα πολλοί τους περίμεναν στη γωνία. 5 χρόνια από τον τελευταίό, κατά γενική ομολογία, μέτριο δίσκο τους είναι αρκετά, και το 'Under Cover of Darkness', το πρώτο single που ξεπήδησε από το άλμπουμ, δεν ενθουσίασε ιδιαίτερα, διαγράφοντας ξεκάθαρα διαθέσεις της μπάντας να χτυπήσει την κορυφή των charts. Φαίνεται όμως ότι δεν πρέπει να ξεγράφεις τόσο εύκολα τις μεγάλες μπάντες. Τελικά το 'Under Cover of Darkness' είναι το πιο αδύναμο κομμάτι του δίσκου, ο οποίος είναι μάλλον υπεράνω από κάθε προσδοκία. Μπορεί η ικανότητα των Casablancas και Valensi να γράφουν κομματάρες, ακόμη και ένα Κυριακάτικο πρωινό στην κουζίνα με αμίμητο hangover μετά από μια ξέφρενη νύχτα, να έχει ξεθωριάσει, αλλά παρόλα αυτά δεν έχει χαθεί. Το συνειδητοποιείς ακούγοντας το 'Machu Picchu' που ανοίγει το δίσκο. Σε 80's ρυθμούς, με απόλυτα καλοκαιρινή διάθεση, και με ένα ρυθμό που άπαξ και ακούσεις το τραγούδι, δε λέει να ξεκολλήσει από το κεφάλι σου για εβδομάδες. Το 'You're So Right' είναι το πιο τραχύ κομμάτι του δίσκου, και πρόκειται για ό,τι πιο σκοτεινό έχουν γράψει. Το 'Games' είναι επηρεασμένο από synthpop φόρμες, με μία ξέφρενη μπασογραμμή που σχεδόν σε προστάζει να λικνιστείς στους ρυθμούς της. Το εκτροχιασμένο 'Metabolism' θυμίζει τους Strokes των early 00's και είναι από τις καλύτερες στιγμές του "Angles", ενώ δε θα μπορούσε να υπήρχε ιδανικότερο κλείσιμο από το 'Life Is Simple in the Moonlight'. Φανερώνει ένα πιο ώριμο πρόσωπο των Strokes, με το ρεφραίν να είναι τρομερά έξυπνο και to the point.

Τι συμπεραίνουμε; Οι Strokes έχουν μαλακώσει τον ήχο τους, πειραματιζόμενοι με synths από τα 80's. Μπλέκουν πολλά πράγματα στη μουσική τους, και στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν φουτουριστικό rock, εκμαιεύουν καταστάσεις και καταλήγουν να ακούγονται ελαφρώς αναχρονιστικοί. Αυτός είναι και ο λόγος που ο δίσκος μένει προσγειωμένος και αδυνατεί να εκτοξευθεί. Από την άλλη, η μικρή διάρκεια του άλμπουμ το βοηθάει αρκετά, με τα fillers να περιορίζονται δραστικά σε 1 με 2 κομμάτια. Σίγουρα δεν πρόκειται για την κυκλοφορία της χρονιάς. Και ακόμη πιο βέβαιο είναι ότι το "Angles' δεν έχει τις προοπτικές για να γίνει critical acclaim. Άλλωστε, το ορόσημο στην πορεία των Strokes είναι το "Is This It". Αυτό έχτισε το όνομά τους. Το "Angles" απευθύνεται στους οπαδούς της μπάντας. Και αυτοί που πρέπει να το απολαύσουν, σίγουρα θα το κάνουν. Εγώ από την άλλη, ήδη περιμένω το καλοκαίρι για να ακούσω το 'Machu Picchu' σε κάποιο τροπικό club, πίνοντας το κοκτέιλ μου σε μια αιώρα...


The Strokes - Taken for a Fool

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου