Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα blogoscars 2011. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα blogoscars 2011. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 9 Απριλίου 2011

Blogoscars: Best Soundtrack Results

Η παρουσίαση των καλύτερων soundtracks από το απόλυτο αστικό soundtrack; Πόσο πιο κλισέ; Και πόσο ενδιαφέρον έχει αυτή η κατηγορία για όσους συμετείχαν στα blogoscars, αλλά και για όσους τα παρακολουθούν; Αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα καλούμαστε να απαντήσουμε, με τη συνδρομή των σιδηρών κυριών των blogoscars, της @irinivn και της @nakedtile, και του πιο "προχώ" διδύμου όλης αυτής της διαδικασίας εδώ και περίπου ένα μήνα, αποτελούμενο από τους @DimitrisDX και @Tagres.

10. Easy A

Έλα, πες την αλήθεια, περίμενες ποτέ ότι θα περάσεις ένα Σαββατοκύριακο μόνος σου με το "χειρότερο τραγούδι στον κόσμο"; Γιατί αν πεις ότι δεν το έκανες αφού παρακολούθησες το Easy A, θα είναι ψέμα...

9. Never Let Me Go

Για τους ρομαντικούς της κασέτας και όχι μόνο. Αν είσαι τόσο απάνθρωπος και δε βουρκώσεις από τους μονολόγους της Muligan, έρχεται το βιολί της Rachel Portman και σε αποτελειώνει.

8. Blue Valentine

Ryan Gosling, στην καλύτερη ερμηνεία του 'You Always Hurt the One You Love', στο τραγούδι της σεζόν. Τι άλλο θες; Α ναι, είναι και κάποιοι Grizzly Bear στο soundtrack μωρέ...

7. The Ghost Writer

Ένα θρίλερ δε μπορεί να καθηλώσει χωρίς το ιδανικό soundtrack. Ακόμα και αν αυτό είναι γυρισμένο από τον Polanski. Μαγεία και μυστήριο από τον Alexandre Desplat, που αν και τον προτιμώ στα πιο μελό, βρίσκεται στην ελίτ των συνθετών μουσικής για κινηματογράφο.

6. Les Amours Imaginaires

Ένα soundtrack με κομμάτια από Knife και Fever Ray απλούστατα δε γινόταν να μη βρίσκεται εδώ. Αλλά πέρα από αυτά, bang bang io sparo a te / bang bang tu spari a me / bang bang e vincerà / bang bang chi al cuore colpirà... Και καλό τριπάρισμα...

5. Black Swan

Η Λίμνη των Κύκνων ίσως και να είναι το πιο αναγνωρίσιμο και αγαπητό έργο κλασικής μουσικής στην Ελλάδα. Συνεπώς, η επεξεργασία του Clint Mansell στη μουσική του Tchaikovsky βρήκε απήχηση και στο κοινό των Blogoscars. Επιτρέψτε μου όμως να σταθώ στη συμμετοχή των Chemical Brothers στην ταινία, ακόμη και αν δεν υπήρχε στο επίσημο soundtrack. Για τη σκηνή στο club που τόσο λατρέψαμε, και για ό,τι ακολούθησε αυτή τη σκηνή...

4. Scott Pilgrim Vs. The World

Ωραία τα Γαλλικά του Les Amours Imaginaires, ωραίο το πιάνο του Black Swan, αλλά στο τέλος πάντα θα καταλήγεις στον ηλεκτρισμό. Γιατί η Ραμόνα γίνεται δια χειρός Beck ο ύμνος για το ιδανικό θηλυκό που όλοι αναζητούμε. Γιατί άραγε δεν είναι στο νούμερο 1;

3. The Social Network

Από όλα τα soundtracks της δεκάδας, το μοναδικό που στέκεται με τόση ευκολία αποκομμένο από την ταινία που επενδύει, είναι το soundtrack των Trent Reznor και Atticus Ross για το Social Network. Ένας εξαιρετικός ηλεκτρονικός δίσκος, που αποτυπώνει το κλίμα της εποχής τόσο τέλεια, όσο και η συνεργασία των Fincher και Sorkin.

2. Inception

Ο Hans Zimmer βρίσκεται μέσα στο μυαλό του Nolan, και παραδίδει το πιο μεστό, το πιο άρτιο έργο του. Άκου το 'Dream is Collapsing' και νιώσε τα πάντα γύρω σου να καταρρέουν. Πως μπορούσε να είναι έστω και μέτριο κάτι στο οποίο συμμετέχει ο Johnny Marr διάολε!



1. TRON: Legacy


Το TRON: Legacy δε θέτει τις βάσεις του στη μουσική των Daft Punk. Οι Daft Punk θέτουν ως εφαλτήριο της μουσικής τους το TRON. Είναι μια ταινία μόνοι τους... Και κάπου εδώ σταματάω. Πολύ απλά, το καλύτερο βίντεο που μπορείς να παρακολουθήσεις σήμερα...

Η συνέχεια επί του γκουλτουρομπλόγκ.

Τρίτη 29 Μαρτίου 2011

Blogoscars - Soundtrack




5. Blue Valentine

Γιατί οι ήχοι των Grizzly Bear ήταν το κατάλληλο χαλί για την αφήγηση της ιστορίας. Και βασικά επειδή η ανατριχιαστική εκδοχή του 'You Always Hurt the One You Love' από τον καλλιτέχνη Gosling, σημαδεύει μία από τις κορυφαίες σκηνές της χρονιάς.


4. Inception

Γιατί είναι επιβλητικό, μεγαλειώδες, και σε κρατάει συνεχώς σε αγωνία πως κάτι μεγάλο πρόκειται να συμβεί. Μεγάλο μερίδιο στην επιτυχία του Inception. Άξια αναφοράς η συμμετοχή του Johnny Marr στις κιθάρες...


3. TRON: Legacy

Γιατί δεν πρόκειται απλά για ένα μέρος της επιτυχίας του Tron. Το soundtrack των Daft Punk είναι ολόκληρη η ταινία...


2. The Social Network

Γιατί ακριβώς όπως και η ταινία του Fincher, αποτυπώνει άψογα την εποχή. Ηχεί περισσότερο ως ολοκληρωμένος δίσκος, παρά ως soundtrack, και ανοίγει νέο κεφάλαιο στο είδος. Δίκαιο το Όσκαρ. Trent Reznor FTW!


1. Scott Pilgrim Vs. The World

Γιατί δεν υπήρξε καλύτερο soundtrack αυτήν τη σεζόν. Εντελώς αντικειμενικά, και από όπου και αν το εξετάσει κανείς. Αχ αυτή η Ραμόνα...

Blogoscars - Ταινία: Θέσεις 5-1





5. Inception

Γιατί βασίστηκε σε μια πρωτότυπη ιδέα, γιατί η σκηνοθεσία του Nolan παράγει κάποιες σκηνές που θα συζητούνται για χρόνια, και γιατί αποτελεί σταθμό στην ποπ κουλτούρα. Και όλα αυτά άσχετα από το βερμπαλισμό των φαν και την κουβέντα για το αν σταμάτησε ή όχι η σβούρα...

4. Blue Valentine

Γιατί έρωτας δε σημαίνει πάντα "έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα". Και γιατί πάντα θα πληγώνεις αυτούς που αγαπάς...

3. Winter's Bone

Γιατί ήρθε από το πουθενά για να αποδείξει πράγματα που έχουμε ξεχάσει. Ότι δε χρειάζεσαι πολλά για να πετύχεις το σκοπό σου. Η θέληση αρκεί. Ότι οι ανθρώπινες σχέσεις μπορεί να φαίνονται απλές, αλλά είναι τόσο δυναμικές και σύνθετες. Και φυσικά ότι η απλότητα πάντα θα κερδίζει.

2. The Social Network

Γιατί η τριανδρία Sorkin-Fincher-Eisenberg (με αυτήν τη σειρά) μεγαλουργεί, μετατρέποντας ένα βαρετό δικαστικό δράμα χωρίς πλοκή, σε μια ταινία που θα συστήνεται μετά από 30 χρόνια σε όποιον θέλει να μάθει πως ήταν η εποχή μας. Αριστούργημα.

1. Toy Story 3

Γιατί το Toy Story 3 δεν απευθύνεται στα σημερινά παιδιά. Αυτά δεν υπήρχαν καν ως ιδέα στο μυαλό των γονιών τους τη στιγμή που το trademark Toy Story μεσουρανούσε. Οι φιγούρες δεν είναι άλλωστε στη μόδα της παιχνιδοβιομηχανίας. Το Toy Story 3 απευθύνεται σε αυτά τα (πλέον όχι και τόσο) παιδιά που μεγάλωσαν με τις δύο πρώτες ταινίες της σειράς. Που οι αγαπημένοι τους ήρωες ήταν ένας καουμπόυ και ένας αστροφύλακας. Βέβαια, τα χρόνια περνούν πιο γρήγορα από ότι φαντάζεσαι όταν είσαι μικρός. Και με το πέρας αυτών των χρόνων χάνεις τον αυθορμητισμό και την αθωότητα που είχες τότε. Αυτές ακριβώς τις απωλεσθείσες αξίες επαναφέρει το Toy Story 3. Η σκηνή στον καυστήρα είναι η πιο συγκινητική της χρονιάς. Και το τέλος ήταν όσο πιο γλυκόπικρο θα μπορούσε να γίνει. Όταν τα animation αποκτούν ανθρώπινη υπόσταση. Και όταν ο άνθρωπος ταυτίζεται με αυτά. Η πιο ώριμη ταινία της Pixar.

Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011

Blogoscars - Ταινία: Θέσεις 10-6


10. The American

Γιατί έχει μια αύρα από κλασικό ιταλικό σινεμά. Και γιατί όταν έπεσαν οι τίτλοι τέλους με μουσική υπόκρουση το 'Window of my Eyes' των Cuby & The Blizzards, καθόμουν για κάποια λεπτά αποχαυνωμένος μπροστά από την οθόνη, αναρωτώμενος τι αριστούργημα είχα μόλις παρακολουθήσει. Ο Clooney πιο ώριμος από ποτέ.

9. Confessions / Kokuhaku

Γιατί ο Ιαπωνικός κινηματογράφος είναι πρωτίστως βίωμα. Ευχαριστώ όσο δεν πάει τα blogoscars γι'αυτήν την ταινία. Διαφορετικά δε θα γνώριζα καν την ύπαρξή της...

8. Scott Pilgrim Vs. The World

Γιατί καθότι μεγάλωσα στα 90's μέσα στην κουλτούρα των video games και των comics, δε γινόταν να μη λατρέψω αυτήν την ταινία. Αγνή διασκέδαση...

7. Easy A

Γιατί είναι από τις καλύτερες κολλεγιακές κωμωδίες ever, σε μια περίοδο που το είδος βρίσκεται μεταξύ σήψης και παρακμής. Η Emma Stone στην πιο απολαυστική γυναικεία ερμηνεία της σεζόν. Πρώτο gif στο blog, γιατί πρέπει...

6. Never Let Me Go

We all complete. Maybe none of us really understand what we've lived through, or feel we've had enough time... Γι'αυτό. Τι εννοείς οι άντρες δεν κλαίνε; Ρε, κάτι μπήκε στο μάτι μου...

Κυριακή 27 Μαρτίου 2011

Blogoscars - Ταινία: Θέσεις 20-11


20. Attenberg

Γιατί ο ελληνικός κινηματογράφος είναι σε τέτοια υπερδιέγερση, που μια τόσο καλή ταινία όπως το Attenberg είναι μια από τις μέτριες ταινίες αυτού του κύματος.

19. The Fighter

Γιατί καταφέρνει αν μην είναι μία ακόμη ταινία βασισμένη στην αληθινή ιστορία κάποιου πυγμάχου, αλλά αναπαριστά και αναλύει καταπληκτικά τα early 90's. Η ερμηνεία του Bale είναι ο κύριος παράγοντας στο να ξεχωρίσει το Fighter από τις τυπικές ταινίες πυγμαχίας.

18. Enter The Void

Γιατί μπορεί να είναι μία ταινία με ελλιπέστατο σενάριο και με μετριότατες ερμηνείες, αλλά μόνο και μόνο για τη σκηνοθεσία του Gaspar Noe αξίζει μια θέση στην 20άδα. Εμπειρία.

17. The King's Speech

Γιατί μπορεί να είναι μία ταινία που από όπου και αν την εξετάσεις να είναι αψεγάδιαστη, δεν έχει όμως μεγάλη ψυχαγωγική αξία. Σαφώς και μπαίνει στην 20άδα, δε μπορώ όμως να τη βάλω πιο ψηλά. Κριτικός δεν είμαι...

16. The Ghost Writer

Γιατί είναι ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ παλιάς κοπής. Όπως μόνο ο Polanski ξέρει να σκηνοθετεί.

15. Rabbit Hole

Γιατί δεν πλατιάζει, δεν υπερβάλλει και δεν προσπαθεί να εκμαιεύσει συγκινήσεις. Kidman και Eckhart πραγματοποιούν ερμηνείες ζωής.

14. Shutter Island

Γιατί το μυστήριο απλώνεται μαεστρικά από τον Scorsese. Όλα μοιάζουν απειλητικά και επικίνδυνα. Εξαιρετικός ο DiCaprio στο ρόλο του. Άν έπρεπε να βρω μία μόνο εικόνα που να χαρακτηρίζει την ταινία, τότε θα ήταν η ακριβώς από πάνω...

13. The Town

Γιατί δεν υπήρχε ούτε μία σκηνή στην ταινία που να φρέναρε η δράση. Πόσα χρόνια είχαμε να δούμε ένα τόσο καλό γκανγκστερικό φιλμ; Ούτε που θυμάμαι...

12. 127 Hours

Γιατί δεν ηθικολογεί, ενώ θα μπορούσε άνετα να το πράξει. Και γιατί παρά το θεωρητικά βαρύ και δύκολο κινηματογραφικά περιεχόμενο δεν κουράζει ούτε λεπτό, και βγαίνοντας από την αίθουσα ένιωθες γεμάτος θετική ενέργεια. Κέρδισε το Buried κατά κράτος.

11. Black Swan

Γιατί ίσως να μην είναι το magnum opus του Aronovsky, έχει όμως το στίγμα ενός μεγάλου σκηνοθέτη. Πέραν από τις στενές επαφές της Portman με την Kunis, το τελευταίο μισάωρο είναι καθηλωτικό.

Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011

Blogoscars - Α' Γυναικείος Ρόλος


10. Tilda Swinton (Io Sono Amore)

Γιατί δε γίνεται να έχει ρόλο μέσα στη χρονιά και να μη μπαίνει σε τέτοιες λίστες. Κατάφερε και μεταμορφώθηκε σε μοιραίο θηλυκό και ήταν ο λόγος που παρακολούθησα με αμείωτο ενδιαφέρον το Io Sono Amore.

9. Chloe Moretz (Let Me In)

Γιατί μπορεί η ερμηνεία της Lina Leandersson του Let The Right One In να είναι αξεπέραστη, αλλά αυτός ήταν ο πιο ενδιαφέρων ρόλος της Moretz μέσα στη σεζόν, δείχνοντας ότι η μικρή θα μας απασχολήσει αρκετά στο μέλλον...

8. Hailee Steinfeld (True Grit)

Γιατί στα 14 της καταφέρνει με την ερμηνεία της να υποσκελίσει τον The Dude.

7. Mary Elizabeth Winstead (Scott Pilgrim Vs. The World)

Γιατί δίνει νέα σημασία στην έννοια της μοιραίας γυναίκας.

6. Takako Matsu (Confessions / Kokuhaku)

Γιατί στον υπόλοιπο κόσμο ερμηνεύουν τους ρόλους. Στην Ιαπωνία τους βιώνουν.

5. Carey Mulligan (Never Let Me Go)

Γιατί το βλέμμα της και μόνο με συγκλόνιζε. Κάθε φορά.

4. Michelle Williams (Blue Valentine)

Γιατί μπορεί εμείς τα αρσενικά να την αντιπαθήσαμε λιγάκι, αλλά αν το δούμε από τη σκοπιά της, θα διαπιστώσουμε ότι τελικά δεν είχε και τόσο άδικο. Πέραν του ότι για να φτάσουμε στο σημείο να την αντιπαθήσουμε, σημαίνει ότι ήταν πειστική υπέρ του δέοντος στο ρόλο της...

3. Nicole Kidman (Rabbit Hole)

Γιατί ποτέ δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να συγκινηθώ τόσο από την πιο ανέκφραστη παγοκολώνα του Hollywood. Η κορυφαία ερμηνεία της.

2. Natalie Portman (Black Swan)

Γιατί ήταν τέλεια. Όχι όμως τόσο όσο η...

1. Jenifer Lawrence (Winter's Bone)

Γιατί η τελειότητα δεν έχει να κάνει με το να έχεις τον έλεγχο. Έχει να κάνει με το να τον χάνεις. Γιατί η απλότητα πάντα θα κερδίζει.

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

Blogoscars - Α' Αντρικός Ρόλος


10. James Franco (127 Hours)

Γιατί μπορεί να μην τον εκτιμώ ιδιαίτερα σαν ηθοποιό, αλλά βλέποντας τις 127 'Ωρες, σε πείθει ότι ήταν ο ιδανικότερος άνθρωπος στον κόσμο για να ερμηνεύσει τον Aron Ralston επί της οθόνης.

9. Aaron Eckhart (Rabbit Hole)

Γιατί ειδικά στη σκηνή του τσακωμού με την Kidman, βιώνεις την ένταση και το τέλμα σαν να είσαι εσύ στη θέση του.

8. Tim Allen/Buzz Lightyear (Toy Story 3)

Γιατί πολύ μου άρεσε η ισπανόφωνη εκδοχή του. Και βασικά επειδή είναι ο Buzz...

7. Jesse Eisenberg (The Social Network)

Γιατί έχει κατανοήσει εις βάθος τους διαλόγους του Sorkin, και συνεισφέρει τα μέγιστα στο να προαχθεί το καλύτερο σενάριο των τελευταίων ετών.

6. Colin Firth (The King's Speech)

Γιατί αν αποφασίζαμε να ψηφίσουμε την καλύτερη πρωταγωνιστική ανδρική ερμηνεία της σεζόν με καθαρά αντικειμενικά κριτήρια, τότε μάλλον ο Colin Firth θα κέρδιζε την πρωτιά με συνοπτικές διαδικασίες. Αλλά ευτυχώς δεν το κάνουμε...

5. Michael Cera (Scott Pilgrim Vs. The World)

Γιατί ήταν γεννημένος για να ενσαρκώσει αυτόν το ρόλο.

4. Leonardo DiCaprio (Shutter Island)

Γιατί έχει σημειώσει τρομακτική πρόοδο, κερδίζοντας μια θέση στους κορυφαίους ηθοποιούς της γενιάς του. Μπορεί η mindfuck ταινία της σεζόν ήταν το Inception, αλλά η ερμηνεία του στο Shutter Island είναι αυτή που κάνει πειράματα με το μυαλό σου...

3. Tom Hanks/Woody (Toy Story 3)

Γιατί είναι γενναίος. Όπως πρέπει να είναι ένας καουμπόυ. Και ευγενικός, και έξυπνος... Αλλά αυτό που κάνει το Woody ξεχωριστό, είναι ότι ποτέ δε θα σε εγκαταλείψει. Ποτέ. Πάντα θα είναι κοντά σου. Ό,τι και αν γίνει...

2. George Clooney (The American)

Γιατί είναι η πιο προσωπική ερμηνεία της καριέρας του. Βγαλμένη από τα καλύτερα φιλμ νουάρ. Είναι τόσο καλός, που υποσκελίζει μέχρι και την εξαιρετική σκηνοθεσία του Corbijn.

1. Ryan Gosling (Blue Valentine)

Γιατί ηθοποιοί σαν τον Gosling δε βγαίνουν κάθε μέρα. Ο τρόπος που ερμηνεύει το πριν, το τώρα και το μετά του έρωτα είναι συγκινητικά αληθινός. Καλλιτέχνης με όλη τη σημασία της λέξης. Η πιο αδικημένη ερμηνεία της χρονιάς.